Thursday, March 24, 2016

Vrijheid van denken

Vrijheid is een groot goed en wordt zelden getolereerd. Nou ja, vrij denken mag dan nog (valt nu eenmaal moeilijk te verbieden), maar een en ander uitspreken ligt wat moeilijker.


Als ik de wereldkaart mag geloven die in het magazine van Human, Lente 2016 (gratis bij de VPRO-gids), afgedrukt staat zijn er twee landen op de wereld waar iedereen (op papier althans) Vrij en Gelijk (groen) is. Deze twee landen zijn Nederland en Estland. De enige landen die groen gekleurd zijn op de wereldkaart.


Het gaat van groen naar "Niet Bekend" (Groenland)." Vrijheid van denken in de VS: "Naar Tevredenheid." Idem landen als Noorwegen, IJsland, Frankrijk en, verbazingwekkend, Oekraine. Zeggen en schrijven 4 landen in Europa dus slechts.


In Spanje heerst de "Systematische Discriminatie", evenals op de Balkan. In Rusland, Kazachstan, India en Duitsland (?) en Polen heerst de Ernstige Discriminatie. Ernstige Schendingen treffen we aan in landen als China, Libie, Egypte, Marokko. Just to name a few.


Leuk dat we in Nederland het groen ontvangen van Vrij en Gelijk, maar geloof je het zelf ? Zag laatst nog een item op tv over discriminatie van allochtonen voor stageplekken.


Kortom, blijft over: Estland dat geheel Vrij en Gelijk is ! Het vrijste land ter wereld.

Thursday, March 17, 2016

And the cat crept in

Afgelopen zaterdag zaten we in een tuin van een restaurant De Hoftuin, achter de Hermitage in Amsterdam. Daar ook gevestigd: het Outsider Art Museum. Dat onlangs officieel door Maxima geopend werd. Daarin onder andere werk van Appel en Dali.


Kostte nog wel enige moeite om er te komen, want door een demonstratie van de NVU waren veel straten afgezet. Veel politie op de been, overal van die busje en linten, waar je niet onder door mocht. Ik kreeg nog een berisping toe ik het toch deed. Wat een heisa om ca.30 demonstranten.


Het restaurant wordt mede gerund door verstandelijk gehandicapten. De bestelling kwam even later, zo werd ons door de serveerster gemeld. "Want het was even chaos in de keuken". Enfin, de soep met heerlijk brood was de moeite waard. Vegetarische soep, uiteraard.


In het Joods Historisch Museum (JHM) een expo over Amy Winehouse, met veel van haar favoriete muziek, kleding die ze droeg (o.a.het beroemde zwart-wit jurkje), veel foto's en brieven van vroeger. Verder weinig diepgang over de redenen van haar ondergang. Echt een feelgood ervaring, deze tentoonstelling.


Verderop in hetzelfde museum een overzicht van twee bekende Nederlandse ontwerpers, mooi gedaan met veel foto's. Altijd weer knap wat een mooie wisselende exposities het JHM weer weet op te stellen.


Daarna wandelen. Altijd weer opvallend hoe de toeristen "fietsen" in de hoofstad. Liefst over het voetpad en als ze al op de weg fietsen, slingerend van links naar rechts. Ze zijn het duidelijk niet gewend.


Drankjes toe in het oergezellige Cafe Krom in de Utrechtse Straat, net voorbij Concerto. Toen Roos haar koude handen aan mij opwarmde deed de ober, ongevraagd, gezellig mee. In de jukebox dient de aanvrager een "kwartje" te gooien om een nummer te horen. Alles wat er aan snacks besteld wordt, komt supersnel aangeleverd door een cateraar.


Krom is een supergezellig, ouderwets cafe. Het zou er nog 1957 kunnen zijn, ik zie Simon Carmiggelt zo aan de bar zitten. Ook de huiskat voelt zich er prima thuis. Boven op een leuning laat ie zich welgevallig door iedereen aaien. Hij is onverstoorbaar. Echt een cafekat.
.

Tuesday, March 8, 2016

AH als kunstschilder

Lees nu een interessant boek: "Hitler in Wenen". Gaat over de jonge jaren van de toekomstige Fuhrer.in de Oostenrijkse hoofdstad. Over hoe hij op een gegeven moment in lompen, na eerst op kleine kamers gewoond te hebben, in de daklozenopvang in de Oostenrijkse belandde.


Nee, een harde werker was Adolf niet (in tegenstelling tot wat hij later beweerde is hij nooit arbeider geweest). Hij bleef in leven door eenvoudige aguarellen van fraaie Weense gebouwen  te schilderen, die door een kameraad vervolgens met succes aan de deur verkocht werden. Dit was genoeg om weer een kamers te kunnen huren en om nieuwe kleren aan te schaffen.


Al wilde zijn verkoper dat Hitler meer zou schilderen, het zat er niet in. Aangezien hij de hele nacht boeken aan het bestuderen was, moest hij 's ochtends uitslapen en had daarom minder tijd om te schilderen. Het patroon van 's nachts lezen/bestuderen hield hij ook vol toen hij eenmaal Fuhrer van Duitsland was. Zelfs tijdens D-Day mocht Adolf niet eerder gewekt worden.


Enfin, de "Weense landloper" (omschrijving Goring van Hitler tijdens verhoren Neurenberg) zou het qua woongenot nog ver schoppen. Denk aan de nieuwe Reichskanzlei en de Berghof.  Het blijft een ongelooflijk verhaal: van armoedzaaier zonder opleiding en woonruimte tot machtigste man van Duitsland.


Maar uiteindelijk was de cirkel in april 1945 rond: hij leefde in stierf in de bedompte, kleine en benauwde Fuhrerbunker in Berlijn. 


.

Wednesday, March 2, 2016

Urge

Als je er zo komt binnen rijden op de motor in de regen overvalt je de triestheid weer van, stel je voor, het moeten leven in IJmond (Beverwijk, Heemskerk, IJmuiden). Levend op witbrood en bier van de Aldi.


Ok, het centrum van Heemskerk is nog wel aardig: leuke restaurants en winkels. Maar al die woning bouw uit de jaren zestig is deprimerend en saai. Veel kleur is er niet te bekennen. De Alkmaarse Straatweg spant richting Beverwijk de kroon: niets dan lelijke huizen langs de tweebaansweg, waar je ook vooral niet te hard kan rijden.


Weinig moois van de historie van beverwijk is er nog over, terwijl er vroeger toch veel moois stond, als ik de historische boeken hier in de bieb van Beverwijk bekijk. Waar is het anno 2016 ?


Maar wie weet kan het ook niet anders als je onder de rook van Tata zit/woont/leeft. De invloed van de staalgigant is groot. En in de Breestraat komt, net als overal, steeds meer leegstand.
In Alkmaar heb je nog mooie historische panden, dat verzacht de pijn van de sluiting van V & D.
Maar de Breestraat zonder V & D ?


Your body gets pushed right back, you get a terrible urge to drink




 

Tuesday, February 23, 2016

Gouden jaren

Aanstaande zaterdag organiseert een goede vriendin weer onze jaarlijkse "Vertaalmiddag" (songteksten vertalen; gedichten voordragen). Altijd een gezellige bijeenkomst, inclusief heerlijke hapjes en volop drank. Petje af voor de gastvrouw.


Maar ja: nu nog het uitkiezen van de nummers. Het is de bedoeling dat de deelnemers raden, aan de hand van een vertaalde tekst (Uit het Engels, Duits of Frans of, kan ook: Nederlands-Engels) welke nummer er bedoeld wordt.


Ooit heb ik "In the ghetto" van Elvis nog eens vertaald met "In de Mare" (wijk in Alkmaar). Die werd niet geraden. Het is ook niet makkelijk om een goed nummer voor de wedstrijd te vinden: het nummer mag niet te onbekend, obscuur of te bekend zijn. maar het moet wel een uitdaging zijn.


Ter nagedachtenis aan Bowie heb ik nog enkele nummers van hem overwogen, maar dat gaat niet werken. De meeste songtitels van The Thin White Duke" komen terug in het refrein. Denk bv aan The Jean Genie, China Girl, Let's dance, Fame, Golden Years en Blue Jean. Space Oddity hoor je niet in het in het refrein, maar iedereen die "Major Tom" hoort voorgelezen weet genoeg.


Enfin, ik heb een paar leuke nummers gevonden (niet van Bowie), die aardig aan de vereisten voldoen. Welke ? Dat vertel ik je later. Maar geen "Elvis, Beatles or The Rolling Stones" ("1977"; The Clash).

Wednesday, February 17, 2016

#Treinleven

Treinleven: is dat ook een leven (hebben) ? In elk geval dan meestal geen prettig leven. Buiten de spits tussen Alkmaar en Haarlem geen Intercity meer, alleen een Sprinter. Dan weet je het wel: elk gehucht stoppen. En steeds wordt weer door die vrouwenstem aangekondigd dat je in een Sprinter reist. Alsof ik dat niet terdege zou beseffen.


Eind-station, tussen-station, u bevindt zich-in-de-sprinter-naar-Amsterdam. De zinnen en woorden komen er nooit vloeiend uit, het is allemaal apart ingesproken en daarna aan elkaar geplakt. Ging laatste op maandagochtend om 10.26 naar Haarlem en de trein zat vol. Tot overmaat van ramp was er een vrouw aan het bellen over de energierekening, Later, buiten op straat in Haarlem, was ze nog keihard bleeerend aan de telefoon. Sommigen hebben totaal geen schaamtegevoel.


Een optie is om de Intercity naar Amsterdam te pakken, en dan overstappen op Sloterdijk naar Haarlem. Moet je wel even wachten op een koud perron (de wachthokken zijn ook onverwarmd), Leuker kunnen we het niet maken, maar warmer ook niet.







Sunday, February 7, 2016

WO 1 going on WO 2

Nooit geweten dat de aanslag op aartshertog Franz Ferdinand in 1914 pas in tweede instantie lukte. Zoals je misschien was die aanslag de aanleiding tot de Eerste Wereld oorlog (WO 1).


De eerste poging door aanslagpleger Philip Prinzip ging mis, en de stoet van Ferdinand reed door. Na een rustpauze gingen de aartshertog en zijn vrouw weer op pad. Ze stopten toevallig net bij een cafe waar de Prinzip verbleef. Hij zag zijn kans schoon en schoot de hertog zijn vrouw alsnog dood.


Dit was de lont in het kruitvat dat tot de verschrikkelijk Eerste Wereldoorlog leidde. De meest verschrikkelijke oorlog ooit. Lees er nu een heel goed boek over.
De meeste feiten erin zijn niet nieuw, maar wat ik niet wist dat het een bewuste strategie was om zo veel levens op te offeren met zinloze aanvallen die tot niets leidden.


Het idee was: als de vijand maar meer soldaten verliest dan wij bij deze slag, dan is het goed. Een mensenleven was niets waard. Uiteindelijk zou de partij die de meeste mannen verloor het onderspit delven. Dus als jij 100.000 man verliest om 5 km op te rukken en de vijand daarbij 120.000 man zou verliezen was het ok. Winst saldo: + 20.000.


De hele WO 1 heeft alleen maar verliezers opgeleverd: revoluties, verlies van kolonies, kapitaal en mensenlevens. Het was ook de opstart tot WO 2. Een oorlog die ook niet nodig was, want de relaties van Frankrijk, Duitsland en Engeland waren helemaal niet slecht.
En het zaad van Hitler werd uiteindelijk in 1918 al gezaaid door het verdrag van Versailles, waarbij Duitsland forse herstelbetalingen opgelegd werden.


Kortom: wees maar blij met de EU (hoe traag en slap soms ook). Na eeuwen lang onderling oorlog voeren is er eindelijk vriendschap en samenwerking in West-Europa.