Nu bijna begraven, maar eens een grote vernieuwing binnen het busvervoer: de strippenkaart. Geintroduceerd in mei 1980 was het een operatie om de macht van de busmaatschappijen (totaal 25) te doorbreken. Allemaal onafhankelijk opererend, ieder met zijn eigen tarieven. En voor de passagier onhandig: met 3 maatschappijen reizen betekende 3 kaartjes kopen. De strippenkaart onderving dat probleem: overal bruikbaar en met uniforme tarieven.
Alleen die zone-indeling, daar begreep niemand iets van. En dat leidde tot grijs rijden. Waarom niet alles per kilometer berekenen ? Nee, eerst een basiszone aftikken en dan bekijken hoeveel stripjes er nog meer gestempeld moesten worden.
Ja, ik heb ook veel grijs en zwart gereden. Als de automaat maar klikte, dan was het al snel goed. Te weinig afstempelen, dubbel stempelen en ongeldig stempelen.
De buschauffeurs waren aanvankelijk tegen de "stripper": bang om fooi mis te lopen. Het was de bedoeling dat de klanten hun strippenkaarten op het postkantoor/bij de sigarenboer aanschaften, zodat de chauffeur helemaal niets meer met geld te maken zou hebben. Dat idee werd al snel losgelaten toen bleek dat er wel degelijk behoefte was om een kaartje in de bus te kopen. Die was dan wel duurder.
Overigens nooit bij stilgestaan dat het getrapte vlaggetje (met de 3 treden) op de strippenkaart symbool stond voor de handelingen "pakken, vouwen en stempelen." De pijlen van boven naar beneden: in de richting van de automaat. Het handje onderaan: daar vast houden.
Enfin, de OV Chipkaart rukt op en die is wel zo makkelijk. Kun je tenminste ook in de trein gebruiken. En eindelijk kost een enkeltje gewoon de helft van een retourtje. Is er toch nog wat licht aan het einde van de NS-tunnel.
Thursday, March 17, 2011
Thursday, March 10, 2011
1.59.9 cent
Dus nog geen 1,70 cent per liter benzine, zoals de kranten schreven. Dat is de officiele prijs. Maar wie slim is tankt uiteraard onbemand en bespaart Euro's.
Dat is aan te raden, want de prijzen van supermartkartikelen worden naar verwachting zo'n 5 % hoger de komende tijd en door goedkoop te tanken kun je besparen. Overigens: dankzij de grote onderlinge concurrentie van de supermarkten lijken de prijsstijgingen nu nog mee te vallen. Enfin, als je het vergelijkt met landen als Tunesie en Egypte (niet voor niets oproer !) is het eten goedkoop. Daar betalen de inwoners zo'n 50 % van hun inkomen aan voedsel.
Ik schrok laatst wel bij de Aldi: mijn favoriete "grof volkoren met zonnepitten" nu maar liefst 1,39 ipv 1,28 ! In procenten een flinke verhoging uiteraard, maar als ik de bakker (warme/koude, wat u wilt) bezoek betaal ik een Euro meer per brood.
Uit onderzoek van het CBS blijkt dat sinds 2000 vooral de appelmoes flink in prijs gestegen is (92 %), evenals zwemlessen en het laten opmaken van een testament. Daarentegen zijn de tv's een stuk goedkoper geworden. En op voedsel kun je makkelijker besparen dan op tv's, dus dat is een voordeel. In het ergste geval: elke dag blikgroenten met patat en speklap op tafel.
Dat is aan te raden, want de prijzen van supermartkartikelen worden naar verwachting zo'n 5 % hoger de komende tijd en door goedkoop te tanken kun je besparen. Overigens: dankzij de grote onderlinge concurrentie van de supermarkten lijken de prijsstijgingen nu nog mee te vallen. Enfin, als je het vergelijkt met landen als Tunesie en Egypte (niet voor niets oproer !) is het eten goedkoop. Daar betalen de inwoners zo'n 50 % van hun inkomen aan voedsel.
Ik schrok laatst wel bij de Aldi: mijn favoriete "grof volkoren met zonnepitten" nu maar liefst 1,39 ipv 1,28 ! In procenten een flinke verhoging uiteraard, maar als ik de bakker (warme/koude, wat u wilt) bezoek betaal ik een Euro meer per brood.
Uit onderzoek van het CBS blijkt dat sinds 2000 vooral de appelmoes flink in prijs gestegen is (92 %), evenals zwemlessen en het laten opmaken van een testament. Daarentegen zijn de tv's een stuk goedkoper geworden. En op voedsel kun je makkelijker besparen dan op tv's, dus dat is een voordeel. In het ergste geval: elke dag blikgroenten met patat en speklap op tafel.
Friday, March 4, 2011
Engineered skin
Dat staat geschreven op mijn nieuwe motorjack. Maar wat het betekent ? Is dat net zoiets als "bewerkt tijgervel" ?
In elk geval: mijn nieuwe zwarte jack bevalt uitstekend. Nee, opvallend is ie niet (afgezien van wat lichtgevende stroken) en hij heeft ook geen tijgerprint. Maar als er kleuren op zitten vind ik het al snel lelijk. Helemaal erg zijn die gele hesjes die sommige motorrijders dragen: alsof ze bij de politie werken.
Wel lekker: een jas die goed sluit en niet bij 120 km/u op de A 9 open waait, en waarvan derhalve de ritsen weer functioneren. (En die redelijk warm is).
Dit jack, samen met mijn nieuwe handschoenen en tamelijk nieuwe broek, geeft al met al een "cool" gevoel. De kick van het motorrijden bestaat mede uit de goede looks. Van de rijder, en van de bike (binnenkort die velgen eens reinigen).
Officieel (maar wie bepaalt dat eigenlijk ?) is het nieuwe motorseizoen op 1 maart weer begonnen, maar ik zie nog weinig motoren op de weg. Nog een beetje te koud uiteraard. Heb ik niet echt last van gelukkig, als echte doorrijder. Hoewel...met die sneeuw hield het voor mij ook op.
Enfin was het maar juli: in sandalen, short en spijkerjack naar Bergen aan Zee met de Yamaha. Dat is wel wat anders dan rijden met de 5 lagen waarmee ik nu ingedekt ben !
In elk geval: mijn nieuwe zwarte jack bevalt uitstekend. Nee, opvallend is ie niet (afgezien van wat lichtgevende stroken) en hij heeft ook geen tijgerprint. Maar als er kleuren op zitten vind ik het al snel lelijk. Helemaal erg zijn die gele hesjes die sommige motorrijders dragen: alsof ze bij de politie werken.
Wel lekker: een jas die goed sluit en niet bij 120 km/u op de A 9 open waait, en waarvan derhalve de ritsen weer functioneren. (En die redelijk warm is).
Dit jack, samen met mijn nieuwe handschoenen en tamelijk nieuwe broek, geeft al met al een "cool" gevoel. De kick van het motorrijden bestaat mede uit de goede looks. Van de rijder, en van de bike (binnenkort die velgen eens reinigen).
Officieel (maar wie bepaalt dat eigenlijk ?) is het nieuwe motorseizoen op 1 maart weer begonnen, maar ik zie nog weinig motoren op de weg. Nog een beetje te koud uiteraard. Heb ik niet echt last van gelukkig, als echte doorrijder. Hoewel...met die sneeuw hield het voor mij ook op.
Enfin was het maar juli: in sandalen, short en spijkerjack naar Bergen aan Zee met de Yamaha. Dat is wel wat anders dan rijden met de 5 lagen waarmee ik nu ingedekt ben !
Saturday, February 26, 2011
El, ja dat is zeker. Maar de rest ?
El Khadaffi
El Kadaffi
El Kaddaffi
EL Kadafi
El Kadhaffi
El Kadafhi
El Kahdafi
Wil de ware dictator opstaan ?
El Kadaffi
El Kaddaffi
EL Kadafi
El Kadhaffi
El Kadafhi
El Kahdafi
Wil de ware dictator opstaan ?
Monday, February 21, 2011
&
Zet "Earth" voor de & en "Fire" erachter en je hebt de naam van een legendarische (well, almost) Nederlandse groep uit de jaren '70: Earth and Fire.
Met o.a.de gebroeders Koerts ("De tuinkabouters") en zangeres Jerney Kaagman als blikvangers leverden zij van '69 tot '80 een reeks scherpe singles af, die alle hoog in de Top 40 belandden. Ook meerdere lp's, maar die spraken mij niet zo aan: te symfonisch en te bombastisch.
Het was een kanjer, die Jerney Kaagman. Eerst met wilde krullenbol, vervolgens met met sluik haar, in strakke leren broek en uiteindelijk in sexy blauw disco pakje. Vergeet haar latere optredens als jurylid van "Idols". Daar had ze meer weg van een lid van de familie Tracy (Thunderbirds): emotieloos en botox all over the place.
Overigens was Jerney geen geweldige zangeres in de studio. Al te vaak werden de nummers een paar octaven aangepast aan haar beperkte zangcapaciteiten.
Dat valt te lezen in de biografie van Earth & Fire die ik nu lees. Daarin ook veel smakelijke anekdotes over de groep. Zo werd voor de optredens altijd een jerrycan met 25 liter vieux ingeladen, bedoeld voor de muzikanten om te mixen met cola. En dan met zijn allen in de grote Mercedesbus, op weg naar smoezelige kleedkamertjes en wrakke zaaltjes. Je kent het wel: jaren '70 rock 'n roll.
Het boek maakt een opvallend punt: hoe komt het dat kwalitatief hoogstaande Nederlandse groepen als Earth & Fire, Golden Earring, Kane en Anouk nooit (permanent) doorgebroken zijn in Amerika en Engeland ?
Het zal mee te maken hebben dat de muzikanten na een buitenlandse tour weer blij zijn om in het buurtcafe een pilsje te kunnen pakken; lekker gezellig thuis. En Nederlanders zijn misschien te eigenzinnig. De onwillige houding van Earth & Fire t.o.v.de pers zal in elk geval niet bevordelijk zijn geweest. En het niet willen wachten van Anouk op een CEO van een Amerikaanse platenmaatschappij die te laat was voor de afspraak zal ook niet bevordelijk geweest zijn voor een buitenlandse carriere...
Met o.a.de gebroeders Koerts ("De tuinkabouters") en zangeres Jerney Kaagman als blikvangers leverden zij van '69 tot '80 een reeks scherpe singles af, die alle hoog in de Top 40 belandden. Ook meerdere lp's, maar die spraken mij niet zo aan: te symfonisch en te bombastisch.
Het was een kanjer, die Jerney Kaagman. Eerst met wilde krullenbol, vervolgens met met sluik haar, in strakke leren broek en uiteindelijk in sexy blauw disco pakje. Vergeet haar latere optredens als jurylid van "Idols". Daar had ze meer weg van een lid van de familie Tracy (Thunderbirds): emotieloos en botox all over the place.
Overigens was Jerney geen geweldige zangeres in de studio. Al te vaak werden de nummers een paar octaven aangepast aan haar beperkte zangcapaciteiten.
Dat valt te lezen in de biografie van Earth & Fire die ik nu lees. Daarin ook veel smakelijke anekdotes over de groep. Zo werd voor de optredens altijd een jerrycan met 25 liter vieux ingeladen, bedoeld voor de muzikanten om te mixen met cola. En dan met zijn allen in de grote Mercedesbus, op weg naar smoezelige kleedkamertjes en wrakke zaaltjes. Je kent het wel: jaren '70 rock 'n roll.
Het boek maakt een opvallend punt: hoe komt het dat kwalitatief hoogstaande Nederlandse groepen als Earth & Fire, Golden Earring, Kane en Anouk nooit (permanent) doorgebroken zijn in Amerika en Engeland ?
Het zal mee te maken hebben dat de muzikanten na een buitenlandse tour weer blij zijn om in het buurtcafe een pilsje te kunnen pakken; lekker gezellig thuis. En Nederlanders zijn misschien te eigenzinnig. De onwillige houding van Earth & Fire t.o.v.de pers zal in elk geval niet bevordelijk zijn geweest. En het niet willen wachten van Anouk op een CEO van een Amerikaanse platenmaatschappij die te laat was voor de afspraak zal ook niet bevordelijk geweest zijn voor een buitenlandse carriere...
Monday, February 14, 2011
Cheersch ?
Geflopt: thuistap "Cheersch" van Grolsch.
Het verbaast me niet. Voor een tapbiertje thuis dien je eerst een eenmalige tapkop a 34,95 (daar koop je al 3 kratten bier voor) aan te schaffen en de tweeliterfles kost 4,99.Ook niet echt goedkoop, vergeleken bij een blikje of flesje bier.
Maar afgezien van die bezwaren: het lijkt me zo'n gedoe. Na elk glas weer naar het tapje lopen en tappen. Blik of fles onder handbereik en simpelweg inschenken gaat sneller. Of nog beter: rechtstreeks drinken daaruit. Wat mezelf nog altijd het beste bevalt.
Heineken's "Beertender" doet het nog wel aardig bij de consument. Maar die is ook meer geschikt voor feestjes. Net als de "Perfect Draft" van Grolsch en Philips. De fust met bier heeft dan een inhoud van 6 liter en is daarom meer geschikt voor feestjes. En zeg nou eerlijk: alleen thuis een biertje tappen is toch ook niets aan ?
Het is wat anders bij een bbq of een verjaardag. Dan is het gezellig om even naar de tap te lopen, en daar misschien nog even rond te hangen. Niet dat de bekwaamheid van de barkeeper altijd groot is. Al te vaak bestaat de helft van het glas bier uit schuim, dat slechts tergend langzaam wegtrekt.
Nee, al met al gaat er voor mij niets boven het 0,5 liter blik. Precies de juiste inhoud. Zo'n pijpje is toch ook snel leeg tenslotte.
Het verbaast me niet. Voor een tapbiertje thuis dien je eerst een eenmalige tapkop a 34,95 (daar koop je al 3 kratten bier voor) aan te schaffen en de tweeliterfles kost 4,99.Ook niet echt goedkoop, vergeleken bij een blikje of flesje bier.
Maar afgezien van die bezwaren: het lijkt me zo'n gedoe. Na elk glas weer naar het tapje lopen en tappen. Blik of fles onder handbereik en simpelweg inschenken gaat sneller. Of nog beter: rechtstreeks drinken daaruit. Wat mezelf nog altijd het beste bevalt.
Heineken's "Beertender" doet het nog wel aardig bij de consument. Maar die is ook meer geschikt voor feestjes. Net als de "Perfect Draft" van Grolsch en Philips. De fust met bier heeft dan een inhoud van 6 liter en is daarom meer geschikt voor feestjes. En zeg nou eerlijk: alleen thuis een biertje tappen is toch ook niets aan ?
Het is wat anders bij een bbq of een verjaardag. Dan is het gezellig om even naar de tap te lopen, en daar misschien nog even rond te hangen. Niet dat de bekwaamheid van de barkeeper altijd groot is. Al te vaak bestaat de helft van het glas bier uit schuim, dat slechts tergend langzaam wegtrekt.
Nee, al met al gaat er voor mij niets boven het 0,5 liter blik. Precies de juiste inhoud. Zo'n pijpje is toch ook snel leeg tenslotte.
Monday, February 7, 2011
De kunst van het motoronderhoud
Bijna alweer twee jaar oud: mijn lovebaby Yamaha XJR 1300. Zo'n 32.000 km staat er inmiddels op de teller; een gemiddelde van meer dan 16.000 km per jaar.
Het echte nieuwe is er helaas wel wat af, maar dat is logisch. Niet dat ie zwaar gehavend is, maar vooral vaak vies. Vooral na zo'n regen - en pekelperiode ziet ie er uit als een (ongetemd) beest.
En die uitlaat kan zo mooi glimmen, evenals de velgen. Voor die laatste onderdelen heb ik zelfs nog een speciale reiniger. En ook voor de rest van de motor heb ik goede schoonmaakmiddelen. En als ie eenmaal grondig gereinigd is ziet de XJR er weer fantastisch uit.
Maar de eerste stap zetten is, zoals altijd, het moeilijkst. Had ik een garage ter beschikking, dan zou de drempel al een stuk lager liggen. Nu staat de motor bij de fietsenstalling van de flat en daar is weinig ruimte en licht.
Ergo: naar buiten ! Met de knieen op de stoep en het doekje in de aanslag. Een paar uur ben ik zo bezig, vooral als een buurman een goedbedoeld, maar tijdrovend praatje aanknoopt.
In het zonnetje is het allemaal goed te doen, ook al komen je handen onder het vet en haal je ze open aan scherpe uiteinden. Irritant als je niet alle vlekken op het aluminium kan verwijderen. Product X helpt dan niet meer, tijd voor het wondermiddel Belgom Alu.
Ik geef toe dat ik wel eens jaloers ben op autobezitters. Die rijden de wasstraat in en het klusje is in 15 minuten gedaan. Lekker snel schoon en dan na afloop wellicht de lak in de was zetten. Heerlijk grote vlakken inwrijvend. Daarom poets ik het liefst de tank. De ronde vorm doet me denken aan een vrouwenlichaam.
Het echte nieuwe is er helaas wel wat af, maar dat is logisch. Niet dat ie zwaar gehavend is, maar vooral vaak vies. Vooral na zo'n regen - en pekelperiode ziet ie er uit als een (ongetemd) beest.
En die uitlaat kan zo mooi glimmen, evenals de velgen. Voor die laatste onderdelen heb ik zelfs nog een speciale reiniger. En ook voor de rest van de motor heb ik goede schoonmaakmiddelen. En als ie eenmaal grondig gereinigd is ziet de XJR er weer fantastisch uit.
Maar de eerste stap zetten is, zoals altijd, het moeilijkst. Had ik een garage ter beschikking, dan zou de drempel al een stuk lager liggen. Nu staat de motor bij de fietsenstalling van de flat en daar is weinig ruimte en licht.
Ergo: naar buiten ! Met de knieen op de stoep en het doekje in de aanslag. Een paar uur ben ik zo bezig, vooral als een buurman een goedbedoeld, maar tijdrovend praatje aanknoopt.
In het zonnetje is het allemaal goed te doen, ook al komen je handen onder het vet en haal je ze open aan scherpe uiteinden. Irritant als je niet alle vlekken op het aluminium kan verwijderen. Product X helpt dan niet meer, tijd voor het wondermiddel Belgom Alu.
Ik geef toe dat ik wel eens jaloers ben op autobezitters. Die rijden de wasstraat in en het klusje is in 15 minuten gedaan. Lekker snel schoon en dan na afloop wellicht de lak in de was zetten. Heerlijk grote vlakken inwrijvend. Daarom poets ik het liefst de tank. De ronde vorm doet me denken aan een vrouwenlichaam.
Subscribe to:
Posts (Atom)